Conversation Piece III: John Currin ontmoet Cornelis van Haarlem

8 oktober 2011 t/m 8 januari 2012

Het Frans Hals Museum combineerde schilderijen van John Currin (1962) met onder andere het werk van Cornelis van Haarlem (1562 – 1638). De Amerikaanse kunstenaar John Currin geniet wereldwijd bekendheid door zijn realistische schilderijen waarin alledaagse voorstellingen zich afwisselen met expliciet erotische verbeeldingen. Solotentoonstellingen van Currins werk vonden plaats in het Museum of Contemporary Art in Chicago, de Serpentine Gallery in Londen en het Whitney Museum of American Art in New York. In de serie ‘Conversation Piece’ wil het Frans Hals Museum zijn bezoekers met een nieuwe blik naar de collectie 16de- en 17de-eeuwse schilderkunst laten kijken.
Currin is zeer geïnteresseerd in de realistische schildertechniek en het maniëristische schoonheidsideaal van de Noordelijke Renaissance. In zijn werk, dat op een technisch uiterst bekwame manier is uitgevoerd, stelt hij sociale alsook provocatieve seksuele thema’s aan de orde. Vaak vervormt of overdrijft hij daarbij de vormen van zijn personages.

Objecten met een menselijke huid
Net zoals Van Haarlem kiest Currin voor een koele benadering van de figuren, die niet zozeer worden voorgesteld als menselijk wezens, maar eerder als objecten die zijn overtrokken met een menselijke huid. Hoewel vier eeuwen van elkaar verwijderd, hebben beiden, ter verlevendiging van de enscenering, een opmerkelijke voorkeur voor vreemde vervormingen en anatomische overdrijvingen. Opvallend is ook dat ze vaak een statisch stilleven in een verder beweeglijke voorstelling opnemen; het is soms volstrekt absurdistisch hoe een schaal met uitgestalde vruchten in een Bijbelse voorstelling van Cornelis van Haarlem opduikt of een wit krullerig Wedgwood servies in een erotische scène van John Currin.
Currin werkt meestal naar foto’s of met behulp van poppen, maar voor specifieke details als aders die zacht door de huid heen schijnen of licht dat reflecteert in lang blond haar maakt hij gebruik van levende modellen.


Publicaties