Repainting artworks

Om de gebruiksvriendelijkheid van onze site te optimaliseren, gebruiken wij cookies. Hiervoor hebben wij uw toestemming nodig. Lees meer hierover in onze privacyverklaring.

Christian Friedrich
Christian Friedrich Christian Friedrich



Foto: Gert Jan van Rooij

Foto: Gert Jan van Rooij

Locatie

Hal

Curatoren

Xander Karskens

Partners

Grazer Kunstverein

Mondriaan Fund

Duur

± 60 minuten

On Something New / Dirt in a Hole

Met de eerste solotentoonstelling van Christian Friedrich (1977, DE) bood De Hallen Haarlem een podium aan een spraakmakend jong talent. Friedrich studeerde theologie en filologie alvorens naar de kunstacademie te gaan, en is lastig vast te pinnen op één artistieke methode. Zo produceert hij beeldhouwkunst, geënsceneerd videowerk en monologen, die hij in een tentoonstelling meestal onderdeel maakt van een dwingende tentoonstellingsarchitectuur. Opvallend aan Friedrichs werk zijn de grote contrasten tussen de werken onderling: in de serie Types, bijvoorbeeld, verwijst hij expliciet naar de strakke sculpturen van de Minimalisten, terwijl hij in een video-installatie als The Stone That The Builder Rejected Twice een barokke wereld oproept die de grenzen van de kitsch opzoekt.

Foto: Gert Jan van Rooij

Een rode draad in Friedrichs kunst is de onderwerping van het menselijk lichaam. Regelmatig presenteert hij dit lichaam als object van verlangen; tegelijkertijd is het de inzet van sadomasochistische machtsspelletjes die tot een sublieme ervaring kunnen leiden. Voor het videowerk The Stone That The Builder Rejected Twice, bijvoorbeeld, liet de kunstenaar zich onderwerpen aan de wil van een onbekende. Hij nodigde een jongen via een contactadvertentie uit in zijn atelier, waar deze een theatrale setting aantrof met de kunstenaar zelf als middelpunt. De argeloze, engelachtige bezoeker kon vervolgens een eigen invulling geven aan deze absurdistische ontmoeting. Friedrich toont hier een pervers spel van machtsverhoudingen (tussen kunstenaar en muze, tussen kunstenaar en publiek, tussen mensen in het algemeen). Deze niet gerepeteerde ontmoeting van twee vreemden is een goed voorbeeld van hoe de kunstenaar probeert om binnen een vooraf bepaald kader zoveel mogelijk aan het toeval over te laten.

Foto: Gert Jan van Rooij

In een ander werk, dat speciaal voor de tentoonstelling is gemaakt, ontwikkelde Friedrich een algoritme om informatie te ‘editen’ op basis van het stotterpatroon van een ernstige stotteraar. Ook dit werk heeft iets pesterigs, terwijl het onverwachte schoonheid produceert.

Ontdek meer

Game 3 of 3

Dislike
Frans Hals

Koos Breukel

Jan van Scorel

Guido van der Werve

Maerten van Heemskerck

Drag & drop if you like

or dislike it

Go on! Drag me around!

Are you sure?!

I don't like him either

He doesn't like you I'm afraid

Meet at Frans Hals!

Game 1 of 3

lock
lock

Game 2 of 3